Türkiye’nin en mutlu kentleri sıralaması yapılmış. 1. sırada Sinop var. Sonra sıralama sürüp gidiyor. Balıkesir 11. sırada. Şırnak ve Siirt bile Balıkesir’den üstte yer almakta. Bu araştırmayı geçtiğimiz Cumartesi günü okuyunca şöyle kafamdan kentin vaziyetini geçirip; acaba niçin Balıkesir ilk 10’a giremedi? Sorusunun cevabını hep birlikte düşünmemiz ve belli tespitler yaparak ileriki yıllarda üst seviyelerde yerimizi almamızın zamanıdır dedim.

Gürültü kirliliği var mı? Var. Hava kirliliği var mı? Var. Trafik sorunu var mı Var. Deprem riskini artıran çarpık yapılaşma var mı var. Dolayısıyla da Türkiye’nin en mutlu şehri olmak için ulaşım başta olmak üzere şehrin birçok sorununu çözmek lazım.

Kim çözecek bu sorunları? Yerel yönetim ve merkezi yönetim işbirliğiyle, yapılmış ve  yapılacak projelere kaynak aktarımıyla. Peki, şehrin sorunlarının çözümü yönünde iktidar ve muhalefet vekilleri ortak hareket ediyorlar mı? Hayır. Belediyeler ortak hareket ediyorlar mı hayır. Bunların ortak hareket etmeleri, sorunlarımızın önceliğinin sıralamasının yapılması için kamu oyunda yeterli baskı yahut da telkin var mı? Hayır.

O zaman Balıkesir’in ilk 3’e hatta ilk 10’a girmesi bu aşamada hayaldir. Yerel yönetimlere fikir sunan kent konseylerinin bu açıdan da çalışmaları masaya yatırmaları, belli fikirleri olgunlaştırınca yöneticilere sunmaları, yöneticilerin de vatandaşın talepleri doğrultusunda çalışmaları gerekiyor. İyi de; gırtlağa kadar borca batmış yerel yönetimlerin yatırım yapması, mevcut yatırımların tamamlanması için gereken kaynağı nereden bulacağı sorusunun cevabını da ver bakalım. Dedi birisi galiba. Kaynağı bulmaktan önce mevcut kaynaklardan elde edilenleri iyi değerlendirmek ve yeni kaynaklar aramak için kentin menfaatleri ve insanımızın mutluluğu doğrultusunda konsensüs sağlayarak çalışmaları yürütmekle her şeyin çözüleceğine inanıyorum. Balıkesir Türkiye’nin yine de mutlu kentleri arasında sayılması çalışmalarımızı hızlandırmamıza vesile olur umarım. Saygılarımla.