Sağlık okuryazarlığı, bireylerin uygun sağlık kararları verebilmek için gereksinim duydukları sağlık bilgilerine erişme imkanlarının, bilgiyi anlama ve amaçları yönünde kullanabilme yeterliliklerinin düzeyini tanımlayan bir kavram olarak kullanılmakta.

      Sağlık okuryazarlığı, toplumdaki sosyal ve kültürel faktörlere dayanır.

      Hastalıklar, hastalıklardan korunma yolları ve tedavi biçimlerinde yaşanmakta

olan değişimin yanı sıra, sağlık hizmeti sağlayanlar ile hastalar arasındaki iletişimin doğası da değişmektedir.

      Sağlık hizmeti sağlayanlar ve hastalar arasındaki iletişim sürecinde hastanın hekimi ya da sağlık personelini anlayabilmesi, yazılı metinleri ve sayıları okuyabilmesi her iki taraf için de büyük önem taşımakta.

      Dünya Sağlık Örgütü, sağlıkta eşitsizliklerin azaltılmasında sağlık okuryazarlığının geliştirilmesini önemli bir araç olarak kabul etmiştir. Bu doğrultuda önerilen yaklaşımlar sağlık okuryazarlığı eğitiminin erken çocukluk döneminde başlatılması, okul eğitiminde sağlığı geliştirme kavramı üzerinde durulması ve yetişkin eğitimine ağırlık verilmesidir.

      Sağlık okuryazarlığı, koruyucu sağlık hizmetlerinin tamamlayıcı bir parçasıdır. Birinci basamak sağlık hizmetleri kapsamında sağlık eğitiminin birincil hedefi erken çocukluk döneminden itibaren tüm yaş gruplarında toplumun sağlık bilincini yükseltmeye ve sağlık okuryazarlık düzeyini artırmaya yönelik olmalı.

      Bununla birlikte mobil hizmetler ve sağlık taramaları kaçırılan sağlık eğitimi uygulamaları için bir fırsat olarak değerlendirilmeli.    

      Sağlık okuryazarlığının düşük olması; Sağlık bilgilerini anlayabilmede zayıflığa, prosedür ve talimatları yerine getirmede zorlanmaya, sağlık hizmetlerine erişimde problemlere, gereğinden uzun süre hastanede yatışlara neden olmakta.

      Okunuyor olmak dileğiyle, saygılar.