Son zamanlarda yaşanan fahiş fiyat tartışmaları ülke gündeminden eksik olmuyor.

Tartışılması gerek çünkü fiyatlar uçmuş, kaçmış durumda.

Düşünün.

4 sene emek vermişsiniz, üniversite sınavına hazırlanmışsınız, başka bir şehri kazanmışsınız.

Kazandığınız üniversitenin bulunduğu şehirde yurt fiyatları aylık en az 2 bin 500 TL’den başlıyor.

Ev fiyatları desen 1+1’ler bile 2 bin TL’den başlar duruma gelmiş.

Ne oluyoruz yahu?

Savaşta mıyız?

Aileler ne kazanıyor ki her ay çocuklarına en az 3 bin, 3 bin 500 TL verebilsin.

Öğrenci aileleri çoluğunu çocuğunu okutabilmek için boğazından kısarken, bu fiyatlara kısması bile yeter hale gelmiyor.

Üniversiteyi farklı şehirlerde kazanan birçok öğrencinin maddi yetersizlikten dolayı kayıtlarını yaptırmadığı konuşuluyor.

Eğer iddia doğru ise ne kadar vahim!

Eller çabuk tutulmalı, üniversiteler açılıyor.

Şu durumda bile açıklamalarında şunları bunları yaptık diyenleri hayretle izliyorum.

Kimse yurt yapılmasına ya da yurdun modern olmasına laf etmiyor.

Çıkıp da şu kadar yurt yaptık demenin anlamı yok.

Önemli olan o yurtlarda kalan öğrencilerin maddi zorluk yaşamaması.

Öğrenci orada kalamıyorsa orada yurt olmasının ne anlamı var?

Yüce Allah, bu devirde asgari ücretlisinden tutun öğrencisine kadar herkese yardım etsin.

Okumanın dahi artık lüks sayılacağı günler göreceğiz gibi duruyor.

En temel haklardan biri olan eğitim hakkına parasızlık engel oluyor.

İnanılır gibi değil, ama maalesef durum bu.

Okulu geçtik, marketler deseniz hiç o konuya girmeyelim.

5 TL, 10 TL, 20 TL gibi kağıt paraların hiç değeri kalmadı.

Markette poşet doldurmak en az 100 TL haline geldi.

Halk çaresiz şekilde müdahale bekliyor.

Vatandaşı duyan var mı?

Saygılarımla.